"Διαφωνώ με ότι λες αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να τα λές"
Με γνώμονα την φράση του Voltaire, οι παρατηρήσεις μου για την καθημερινή επικαιρότητα των Χανίων και όχι μόνο,οι οποίες δημοσιεύονται στην εφημερίδα "Νέος Κήρυκας" παραδίδονται στην κρίση των αναγνωστών του διαδυκτίου.
Δεν θέλω να χαλάσω την – προσωρινή κατά την γνώμη μου – ευφορία από την εκλογή του πρώτου Αφροαμερικανού ως «πλανητάρχη», αλλά δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι πριν από την προεδρία του Ομπάμα προηγήθηκαν δύο άλλοι Αφροαμερικανοί και μάλιστα σε καίριες θέσεις.
Πρώτος ήταν ο γνωστός στρατάρχης των ΗΠΑ στην πρώτη επίθεση κατά του Ιράκ, επί πατέρα Μπους, ο Κόλιν Πάουελ, ο οποίος στην συνέχεια έγινε και Υπουργός Εξωτερικών.
Και βέβαια ακολούθησε η στενή συνεργάτης του υιού Μπους , η Κοντολίζα Ράις η οποία επίσης έγινε Υπουργός Εξωτερικών , έως και τώρα.
Τα έργα και οι ημέρες και των δύο, σε σχέση και με τις Ελληνικές υποθέσεις, γνωστά και όχι ευχάριστα. Έτσι κατά την γνώμη μου, το χρώμα ή η καταγωγή εκείνων που ασκούν την πολιτική και κυρίως – αυτό μας ενδιαφέρει – την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, δεν νομίζω πως διαδραματίζει κάποιο ρόλο.
Ειδικά και σε ότι αφορά στα Ελληνικά θέματα, έχω την εντύπωση πως οι εκάστοτε Αμερικανικές κυβερνήσεις, αλλά ούτε οι πρόεδροι, επηρεάζονται ιδιαίτερα από εκείνους που έχουν δίπλα τους. Γιατί δεν ήταν λίγοι οι Ελληνοαμερικανοί που στήριξαν τους κατά καιρούς προέδρους.
Για παράδειγμα δίπλα στον Ρόναλντ Ρέιγκαν ήταν ο Τομ Πάπας. Δίπλα στον Τζίμι Κάρτερ ο Αρθούρος Τσιόκας. Δίπλα στον Μπιλ Κλίντον ο Τζορτζ Στεφανόπουλος. Δίπλα στον πατέρα και τον υιό Μπους ο Άλεξ Σπανός.
Τώρα δίπλα στον Μπαρακ Ομπάμα βρίσκεται, ο γνωστός και εδώ στα Χανιά, Αλέξης ή Άλεξ Γιαννούλιας ο οποίος το καλοκαίρι είχε έρθει στα Χανιά καθώς εδώ είναι ο τόπος καταγωγής της μητέρας του.
Σε τελική ανάλυση, θεωρώ ότι η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, όπως εκφράζεται από τον εκάστοτε πρόεδρο, το Υπ.εξωτερικών, το Πεντάγωνο, τις πετρελαϊκές εταιρείες και τον μηχανισμό των βιομηχανιών οπλικών συστημάτων, δύσκολα μπορεί να επηρεαστεί από «προσωπικές» γνωριμίες.
Πρώτον γιατί μπορεί να αναφερόμαστε σε Ελληνοαμερικανούς, αλλά μην ξεχνάτε πως ζουν στην Αμερική και όχι στην Ελλάδα όπου οι εξυπηρετήσεις μέσω «προσωπικών» γνωριμιών αποτελούν καθεστώς. Και δεύτερον , γιατί όπως είπε κάποιος «άσπρη γάτα – μαύρη γάτα, όλες τρώνε τα ποντίκια».
Ένας χρόνος συμπληρώθηκε από την αιματηρή ενέδρα των Ζωνιανών. Ένας χρόνος με τον Στάθη τον Λαζαρίδη να συνεχίζει να παλεύει. Ένας χρόνος από τότε που ο Στάθης κράτησε στην αγκαλιά του το μόλις 40 ημερών μωρό του που μεγαλώνει χωρίς τον πατέρα του. Ένας χρόνος από την ημέρα που κάποιοι – από την άνετη καρέκλα του γραφείου τους – έστειλαν τους συναδέλφους τους ως πρόβατα επί σφαγή.
Και μάλλον φάνηκα υπεραισιόδοξος ή αφελής που είχα την εντύπωση πως η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. περίμενε αυτή την επέτειο για να ανακοινώσει το πόρισμα της Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης για τον καταλογισμό ευθυνών για τα όσα έγιναν.
Και όχι μόνο πόρισμα, δεν ανακοινώθηκε. Όχι μόνο δεν βγήκε ένας από την ηγεσία να πει έστω μια κουβέντα. Όχι μόνο δεν σκέφτηκαν να βγάλουν έστω μια τυπική γραπτή ανακοίνωση. Αλλά έλαμψαν δια της απουσίας τους από την μικρή συγκινητική και ουσιαστική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στον τόπο της ενέδρας.
Και βέβαια η παρουσία των πραγματικών συναδέλφων του Στάθη του Λαζαρίδη, ήταν μια ηθική συμπαράσταση στην οικογένεια του αστυνομικού. Αλλά εκείνοι που δίνουν τις εντολές θα έπρεπε να ντρέπονται , γιατί με ποιο θράσος , σε κάποια από τις επετείους (π.χ. Ημέρα της αστυνομίας κλπ) θα μιλούν για την «οικογένεια» της αστυνομίας ;
Όταν έπεσε στα χέρια μου η έκδοση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Χανίων με τον τίτλο «Οδηγός αγροτουρισμού και εναλλακτικών δραστηριοτήτων» σκέφτηκα : Ένας ακόμη τουριστικός οδηγός σαν αυτούς που εκδίδονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να γεμίζουν τα σταντ στις εκθέσεις.
Όμως μόλις άρχισα να ξεφυλλίζω τον συγκεκριμένο οδηγό, διαπίστωσα πως δεν μπορούσα να σταματήσω την ανάγνωσή του. Μιλάμε για έναν καταπληκτικό οδηγό, όχι μόνο για τους επισκέπτες του Νομού, αλλά και για τους κατοίκους του.
Και αυτό γιατί οι απόλυτα κατατοπιστικές αναφορές , τόσο στις αγροτουριστικές υποδομές , όσο κυρίως στις εναλλακτικές δυνατότητες επισκεπτών και κατοίκων, με έκαναν να δω με άλλο μάτι το Νομό μας και κυρίως μου έδωσαν ιδέες για εκδρομές.
Πραγματικά, ο «Οδηγός αγροτουρισμού και εναλλακτικών δραστηριοτήτων» της Ν.Α.Χανίων, πρέπει να «ταξιδέψει» σε ολόκληρη την Ελλάδα και όχι μόνο καθώς θα είναι πολύ δύσκολο, σε όποιον τον ξεφυλλίσει, να αντισταθεί στην επιθυμία να επισκεφθεί τα Χανιά. Συγχαρητήρια σε όλους εκείνους που εργάστηκαν για την έκδοση.
Επειδή σε αυτή την χώρα φαίνεται πως επιβεβαιώνεται διαρκώς η γνωστή ρήση του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή πως «η Ελλάδα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο» και με αφορμή το θέμα που έχει προκύψει με τον Νότιο Οδικό Άξονα Κρήτης και ειδικά στο τμήμα από Παλαιόχωρα μέχρι Στόμιο, έψαξα λίγο στο διαδίκτυο και έκπληκτος διαπίστωσα εκατοντάδες αναφορές στον ΝΟΑΚ.
Είδα, πως η συνέχισή του – εκτός του Νομού Ηρακλείου - και στους Νομούς Ρεθύμνης και Χανίων, δεν αποτελεί μόνο καθολικό αίτημα όλων των φορέων του νησιού, από τις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις, μέχρι τα Τεχνικά Επιμελητήρια και τον επιχειρηματικό κόσμο, αλλά επιπλέον πως περιλαμβάνεται και στο Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο της Κρήτης το οποίο έγινε Νόμος το 2003.
Επίσης με εντολή της Περιφέρειας Κρήτης το 1998, το τμήμα Δυτ.Κρήτης του ΤΕΕ εκπόνησε σχετική μελέτη για τα τμήματα Πλάτανος – Στόμιο, Στόμιο – Κουντούρα – Παλαιόχωρα, Παλαιόχωρα – Σούγια και Χώρα Σφακίων – όρια με Ν.Ρεθύμνης.
Μάλιστα για το τμήμα του ΝΟΑΚ , Στόμιο – Κουντούρα – Παλαιόχωρα η απόφαση για την εκπόνηση μελέτης είχε ληφθεί από το 1986 και η οριστική μελέτη είναι έτοιμη από το 2005!!!.
Έτσι μου είναι – τουλάχιστον εμένα – δύσκολο να κατανοήσω την «λογική» που λέει πως από την στιγμή που το Υπουργείο δεν εκδηλώνει πρόθεση να φτιάξει τον ΝΟΑΚ, κάποιος δεν θέλει να τον εντάξει στο χωροταξικό σχέδιο που φτιάχνει για την περιοχή του.
Ούτε μπορώ να κατανοήσω το γιατί είναι εκτός «νομιμότητας» το να βάζει κάποιος στο χωροταξικό σχέδιο μιας περιοχής έναν δρόμο και όποτε θέλει ας κατασκευαστεί.
Εξάλλου τα ΣΧΟΟΑΠ συνιστούν κατ' ουσίαν τοπικά χωροταξικά και μετά την ψήφιση του Ν.2742/99 οφείλουν να εναρμονίζονται προς τις επιλογές ή κατευθύνσεις των εγκεκριμένων Περιφερειακών Πλαισίων. Και στην Κρήτη υπάρχει τέτοιο Πλαίσιο από το 2003.
Και σε τελευταία ανάλυση η δημιουργία ενός σωστού Νότιου – Δυτικού οδικού άξονα (και όχι ενός μπαλωμένου αγροτικού δρόμου) απότο Ανατολικό Σέλινο, τον Πελεκάνο, το Ινναχώριο μέχρι και την Κίσαμο, δεν αφορά μόνο έναν Δήμο, ούτε μόνο τους τέσσερεις παραπάνω, αλλά ολόκληρο το Νομό Χανίων.
Και σε αυτή την λογική, απόψεις του στυλ «να μας αφήσουν ήσυχους να κάνουμε τη δουλειά μας» δεν χωρούν. Γιατί εσύ έχεις κάθε δικαίωμα να κάνεις την «δουλειά» σου, αρκεί να μην είναι σε βάρος των υπολοίπων. Διαφορετικά και αυτοί αποκτούν κάθε δικαίωμα να προσπαθούν να σε εμποδίσουν.
Και μια που η ευρύτερη περιοχή στα Νότια του Πελεκάνου και του Ινναχωρίου αρχίζει να θυμίζει saloon, θυμήθηκα και εγώ την πινακίδα που έμπαινε πάνω από τον πιανίστα ο οποίος σε κάθε καυγά ήταν εκείνος που την πλήρωνε.
Και στην συγκεκριμένη περίπτωση, στον ρόλο του πιανίστα φαίνεται πως βρίσκεται το μελετητικό γραφείο το οποίο έχει βρεθεί στο κέντρο του χαμηλού βαρομετρικού που επικρατεί στην εν λόγω περιοχή.
Άλλωστε τις υπηρεσίες του συγκεκριμένου γραφείου αξιοποιούν και οι δύο δήμοι και φαντάζομαι πως θα είναι από πολύ δύσκολο έως αδύνατον να ικανοποιήσεις δύο πελάτες που διαφωνούν μεταξύ τους.
Όμως , έχοντας ως δεδομένο το ότι οι μελετητές αναλαμβάνουν τις εργασίες που αναθέτουν οι δύο δήμοι οι οποίοι δίνουν και τις σχετικές κατευθύνσεις και με δεδομένο ότι τον τελικό έλεγχο τον κάνουν οι αρμόδιες υπηρεσίες της πολιτείας, πράγματι είναι τουλάχιστον άδικο να βρίσκονται στην θέση του…πιανίστα και να τις τρώνε και από τους δυο.
Ίσως να βελτιωθεί η κατάσταση εάν αναρτήσουν και αυτοί στο γραφείο τους την πινακίδα «παρακαλώ μην πυροβολείτε τον πιανίστα».
Και επειδή σε κάθε κλασσικό γουέστερν υπάρχει και ο ρόλος του σερίφη ή του «καλού» που παρεμβαίνει για να σταματήσει ο καυγάς ή εάν δεν σας αρέσουν τα γουέστερν μπορώ να σας θυμίσω τις δυνάμεις του ΟΗΕ, ίσως έχει έρθει πλέον η ώρα και η στιγμή, ο Γ.Γ. της Περιφέρειας με τον Νομάρχη Χανίων να συγκαλέσουν μια ανοιχτή και δημόσια συνεδρίαση και των δύο δημοτικών συμβουλίων, όπου εκεί θα πρέπει να ειπωθούν όλα τα πράγματα και με το όνομά τους.
Με απλά και σταράτα λόγια, επειδή το τι συμβαίνει στην συγκεκριμένη περιοχή, ούτε σήμερα, αλλά ούτε αύριο (με τις νέες συνενώσεις) , μπορεί να αφορά μόνο το Ινναχώριο και τον Πελεκάνο, αλλά αφορά ολόκληρο το Σέλινο, ολόκληρη την Κίσαμο και κατ’ επέκταση ολόκληρο το Νομό, θεωρώ επιβεβλημένη την παρέμβαση των βασικών θεσμοθετημένων εκπροσώπων της πολιτείας και της αυτοδιοίκησης στο Νομό, προκειμένου να μπει ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του.
Τελικά σε αυτόν τον τόπο δεν σ’ αφήνουν να «αγιάσεις». Μετά τα θερινά επεισόδια, είπα και εγώ να μην ασχοληθώ με το Ελαφονήσι, αλλά ήρθε η συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Πελεκάνου για να φέρει τα πάνω κάτω. Τα όσα ειπώθηκαν, ή έστω μικρό τμήμα τους, μπορείτε να τα διαβάσετε στο σχετικό ρεπορτάζ του “ν.Κ.”. ; Όμως από την όλη υπόθεση προκύπτουν πολλά και εύλογα ερωτήματα.
Γιατί, ενώ εδώ και χρόνια, έχει τεθεί το θέμα της κατασκευής Νότιου Οδικού Άξονα από την Σούγια μέχρι το Στόμιο και στην συνέχεια μέχρι την Κίσαμο, η Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη Ελαφονησίου και το ΣΧΟΟΑΠ του Δ. Ινναχωρίου καταργούν τον εν λόγω δρόμο;
Γιατί το Σχέδιο Οικιστικής Οργάνωσης Ανοιχτής Πόλης του Δ.Ινναχωρίου είναι πανομοιότυπο με την ΕΠΜ Ελαφονησίου σε ότι αφορά στο επίμαχο τμήμα , ενώ αντιθέτως προβλέπει τεράστια ανάπτυξη στο τμήμα από Στόμιο μέχρι Λειβάδια ;
Είναι άσχετο με τα παραπάνω το ότι ενώ μπλοκάρεται κάθε είδους πρόσβαση και κάθε είδους ανάπτυξη του Δήμου Πελεκάνου στο τμήμα από Κριό μέχρι Ελαφονήσι, την ίδια ώρα ο Δ.Ινναχωρίου όχι μόνο διαθέτει τον δρόμο πρόσβασης στην κεντρική παραλία του Ελαφονησίου, αλλά επιπλέον κατασκεύασε καινούργιο δρόμο 8 – 9 μέτρων πλάτους από το Στόμιο προς Λιβάδεια ;
Και είναι τυχαίο που η εν λόγω περιοχή του Δ.Ινναχωρίου προβλέπεται να αναπτυχθεί μέσω του ΣΧΟΟΑΠ ενώ , ειδικά, εάν θεσμοθετηθεί η ΕΠΜ για το Ελαφονήσι θα είναι και η πλησιέστερη περιοχή για ξενοδοχεία κλπ παραθεριστικά καταλύματα (με δεδομένο το ότι ο Δ.Πελεκάνου δεν θα μπορεί να έχει ανάλογο δρόμο μέχρι το Ελαφονήσι).
Είναι τυχαίο, το ότι ενώ καλοκαιριάτικα διάφοροι τσακωνόμαστε για το ποιος έχει δίκιο ή άδικο για το Ελαφονήσι, στον Δ. Ινναχωρίου προχωρούσαν την μελέτη του ΣΧΟΟΑΠ που αφενός προβλέπει όλα τα παραπάνω και αφετέρου «κλέβει» από τον Δ.Πελεκάνου το «φιλέτο» της κεντρικής παραλίας του Ελαφονησίου το οποίο εμοιράζοντο εξ ίσου οι δύο δήμοι βάση και δικαστικών αποφάσεων ;
Δεν θα αναφερθώ στα όσα ειπώθηκαν στο ΔΣ Πελεκάνου για σκάνδαλα και εμπλοκή υπηρεσιών, καθώς το θέμα φαίνεται πως έχει ακόμη πολύ ζουμί. Και δεν γνωρίζω εάν θα βρεθεί κάποιος Εισαγγελέας ή κάποιος δημοσιογράφος να ερευνήσει τα συμβόλαια που έχουν γίνει τα τελευταία πέντε χρόνια σε ακίνητα που αφορούν στην περιοχή από Στόμιο μέχρι Λειβάδια.
Όμως όλα δείχνουν πως ενώ οι κότες κακάριζαν στο Ελαφονήσι , πήγαν αλλού να γεννήσουν τα αυγά τους που μάλιστα ίσως να αποδειχθούν και χρυσά.
Ή για να το πω διαφορετικά, φαίνεται πως ο καυγάς γινόταν για το πάπλωμα και στην συγκεκριμένη περίπτωση κάποιοι ως πάπλωμα δεν εννοούν το Ελαφονήσι, αλλά μια κοντινή περιοχή, στην οποία μέχρι σήμερα δεν υπάρχει απολύτως τίποτε , ενώ βάση του ΣΧΟΟΑΠ προβλέπεται να δημιουργηθούν οικισμοί και τουριστική ανάπτυξη.
Και βέβαια, σε ότι αφορά στην ανάπτυξη του Δ. Ινναχωρίου, πολύ καλά κάνουν. Όμως δεν έχουν κανένα ηθικό ή νόμιμο δικαίωμα , με την πρόφαση της προστασίας του περιβάλλοντος, να παρεμποδίζουν την ανάπτυξη των άλλων κατοίκων του Νότου για να καρπωθούν αυτοί και μόνο όλα τα οφέλη.
Έντονο προβληματισμό έχει προκαλέσει το δημοσίευμα της Κυριακάτικης εφημερίδας , όχι μόνο για το εάν αληθεύουν οι υποθέσεις διαφθοράς που ερευνώνται από την υπηρεσία εσωτερικών υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ., αλλά και από τον χρόνο που επελέγη για να γίνει το δημοσίευμα, αλλά και η «διαρροή» των πληροφοριών.
Γιατί μην μου πείτε πως είναι τυχαίο το δημοσίευμα να συμπίπτει με την συμπλήρωση ενός χρόνου από την έναρξη της υπόθεσης των Ζωνιανών. Και βέβαια θα ήταν αφελής όποιος δεν θα αντιλαμβανόταν πως οι σχετικές πληροφορίες προς τον Αθηναίο δημοσιογράφο, «διέρρευσαν» μέσα από ηγετικά κλιμάκια της ΕΛΑΣ .
Όπως επίσης δυσκολεύομαι να πιστέψω πως είναι τυχαίο το ότι οι καταγγελίες αυτές έρχονται στην δημοσιότητα ενώ αναμένεται η αναβάθμιση του τμήματος ασφαλείας Χανίων σε Υποδιεύθυνση Ασφαλείας και ενώ τα τελευταία , τουλάχιστον 2-3 χρόνια, έχουν αποκαλυφθεί πλείστες – όσες υποθέσεις ναρκωτικών και δεν έχουν μείνει σε χλωρό κλαρί, οι πάλαι ποτέ «προστάτες».
Τελικά τι συμβαίνει; Κάποιοι ορέγονται την καρέκλα της υποδιεύθυνσης ή κάποιοι έχουν ενοχληθεί από το ότι, έστω και με μικρή – αριθμητικά – δύναμη, το τμήμα ασφαλείας δουλεύει;
Σε ότι αφορά στην υπόθεση πως κάποιοι ανατίναξαν σχεδόν ένα ολόκληρο σπίτι επειδή εδέχοντο «πιέσεις» για να αγοράζουν …παξιμάδια, νομίζω πως αγγίζει τα όρια της γελοιότητας και μόνο κάποιοι από την Αθήνα που ακούν Χανιά και σκέφτονται τους «ντάκους» θα μπορούσαν να συλλάβουν τέτοιο μυθιστόρημα.
Προσωπικά λίγο με απασχολεί το αν οι ανώνυμες καταγγελίες με τις οποίες ξεκίνησαν οι έρευνες έγιναν λόγω «εσωτερικών» ξεκαθαρισμάτων λογαριασμών μεταξύ αστυνομικών της ΕΛ.ΑΣ. (αν και κάτι τέτοιο δείχνει πως υπάρχει έντονο πρόβλημα στην αστυνομία).
Όμως με απασχολεί η «σιωπή» της ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ. Και αυτό γιατί δεν μιλάμε για πιθανή διαφθορά κάποιων υπαλλήλων μιας εταιρείας, αλλά για την ακεραιότητα και την τιμιότητα των ανθρώπων που τους πληρώνουμε όλοι για να μας εξασφαλίζουν την νομιμότητα.
Επομένως η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΗ να βγει και να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Ή να επιβεβαιώσει τις καταγγελίες και τις έρευνες ή να διαψεύσει το δημοσίευμα. Και πάνω από όλα να δεσμευτεί για την ημερομηνία κατά την οποία θα ανακοινωθούν τα πορίσματα των ερευνών.
Όχι δηλαδή, σαν την υπόθεση των Ζωνιανών, που έναν ολόκληρο χρόνο μετά, ακόμη δεν έχουν ανακοινώσει το πόρισμα της ΕΔΕ για το ποιοι αστυνομικοί έστειλαν τους συναδέλφους τους σαν πρόβατα σε σφαγή !!.
Η οροσειρά των Λευκών ορέων αποτελεί ταυτόχρονα την ελπίδα αλλά και την κατάρα για το Νομό Χανίων. Αποτελεί την ανυπέρβλητη ομορφιά του τόπου μας , που εκτός από τα βουνά, τα φαράγγια και γενικότερα το φυσικό περιβάλλον, μας χαρίζει και το πολύτιμο νερό με το οποίο, είτε με τα χιόνια, είτε με τις βροχές γεμίζουν οι υπόγειοι υδροφορείς.
Όμως , ταυτόχρονα περιορίζονται δραματικά οι καμπίσιοι χώροι που μπορούν να αξιοποιηθούν. Είτε για κατοικίες, είτε για καλλιέργειες, είτε για επιχειρηματικές εγκαταστάσεις, είτε για τον τουρισμό, είτε για άλλες κοινωφελείς δράσεις.
Και μέσα σε αυτή την τόσο περιορισμένη γη, ψάχνουμε πότε για το που θα μετεγκατασταθεί το εργοστάσιο της ΔΕΗ της Ξυλοκαμάρας, πότε για το που θα χωροθετηθούν δεξαμενές υγρών καυσίμων και πότε για το που θα μπει η μια ή η άλλη βιομηχανία.
Και πώς να τα χωρέσεις όλα αυτά , όταν θέλουμε τους κάμπους για καλλιέργειες και τις παραθαλάσσιες περιοχές για τον τουρισμό. Έτσι κατανοητό το ότι το θέμα του χωροταξικού αντιμετωπίζεται, ούτε λίγο-ούτε πολύ, ως μια καυτή πατάτα την οποία ο ένας την πετάει στον άλλο. Η νυν Νομαρχιακή Αρχή από το ξεκίνημά της, έθεσε το θέμα της χωροταξικής τακτοποίησης ως θέμα πρώτης προτεραιότητας.
Δύσκολο και δυσεπίλυτο θέμα , που απαιτεί – όχι πολύ διάλογο – αλλά μεγάλη αποφασιστικότητα και τόλμη. Είπαμε. Η αξιοποιήσιμη γη είναι πολύ λίγη και οι υποψήφιοι πάρα πολλοί. Ότι και να γίνει κάποιοι θα ευχαριστηθούν και κάποιοι θα δυσαρεστηθούν. Όμως όλοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως εάν τώρα δεν μπει μια τάξη στο που γίνεται το ένα και που το άλλο, τότε όλοι θα είναι δυσαρεστημένοι.
Το γεγονός είναι πως οι δράσεις θα φέρνουν και αντι-δράσεις, αλλά έστω και έτσι, είναι προτιμότερο από την νέκρα, τον εφησυχασμό και τον θάνατο. Σε όλους τους τομείς. Και στην οικονομική ανάπτυξη και στην προστασία του περιβάλλοντος.
Και για να κλείσω τις σημερινές σφήνες με κάτι πιο αισιόδοξο. Σίγουρα πρέπει όλοι οι Χανιώτες να αισθάνονται υπερήφανοι που εκείνοι οι οποίοι συμμετείχαν στην ηλεκτρονική ψηφοφορία της 24ης Διεθνούς τουριστικής έκθεσης Philoxenia ανέδειξαν την πόλη των Χανίων ως έναν από τους πέντε πιο αγαπημένους αστικούς προορισμούς στην Ελλάδα.
Και επίσης, όλοι οι Χανιώτες και οι Κρητικοί πρέπει να αισθάνονται υπερήφανοι που ένα ξενοδοχείο στην Γεωργιούπολη, το Pilot Beach Resort κέρδισε δύο βραβεία στον ιδιαίτερα αυστηρό διαγωνισμό του “Μορφέα”. Οι μυστικοί , πιστοποιημένοι επιθεωρητές το επέλεξαν ως ένα από τα πέντε καλύτερα παραθεριστικά ξενοδοχεία και ως το φιλικότερο ξενοδοχείο της χώρας για παιδιά.
Τέλος και με αφορμή την αποκάλυψη του φορτίου με τα όπλα, ένα μπράβο νομίζω αξίζει και στους τελωνειακούς εκεί στην Σούδα , οι οποίοι μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αθόρυβα και ήρεμα, και παρά τα λιγοστά μέσα που διαθέτουν έδειξαν πως υπάρχουν και κάνουν πολύ καλά την δουλειά τους. Και αυτό μας αρκεί.
Ως ένας από τους πέντε πιο αγαπημένους αστικούς προορισμούς ανακηρύχθηκε η πόλη των Χανίων στο πλαίσιο της 24ης τουριστικής έκθεσης Philoxenia η οποία εγκαινιάστηκε χθες στην Θεσσαλονίκη. Ο διαγωνισμός έγινε με δημόσια ανοιχτή ψηφοφορία στην ιστοσελίδα της Helexpo και εκτός της πόλης των Χανίων , οι άλλες τέσσερεις πόλεις που βραβεύτηκαν είναι η Θεσσαλονίκη, η Αθήνα, ο Βόλος και το Ναύπλιο.
Αυτά είναι τα ευχάριστα γιατί στην απονομή των βραβείων «Philoxenia Tourism Awards 2008» υπάρχουν και τα δυσάρεστα. Και αυτά είναι πως στις υπόλοιπες κατηγορίες των βραβείων, δεν συμπεριλαμβάνεται ούτε μια τοποθεσία στην Κρήτη ολόκληρη που να θεωρείται ως «αγαπημένος παραθαλάσσιος προορισμός», ως «αγαπημένος ορεινός ή εξοχικός προορισμός» καιως «ομορφότερη ελληνική παραλία».
Για την ιστορία μόνο να αναφέρω ότι οι συμμετέχοντες στην ψηφοφορία επέλεξαν ως ομορφότερες ελληνικές παραλίες, την Ελαφόνησο Λακωνίας, τους Εγκρεμνούς Λευκάδας, τον Μυλοπόταμο Πηλίου, τον Μύρτο Κεφαλονιάς και το Πόρτο Κατσίκι Λευκάδας.
Εάν κάποιοι θεωρούν ως μικρό το κακό πως μόνο η πόλη των Χανίων εμφανίζεται στα βραβεία της Philoxenia 2008 ως αγαπημένος αστικός προορισμός και απουσιάζουν οι Κρητικές παραλίες και παραθαλάσσιες περιοχές, τους υπενθυμίζω ότι αυτές οι διοργανώσεις έχουν διεθνή απήχηση. Και επομένως , μέσω των διεθνών μέσων ενημέρωσης και όχι μόνο, οι περιοχές που βραβεύονται έχουν και σχετική προβολή.
Και εάν με ρωτήσετε και τι τρέχει, θα σας απαντήσω πως , σύμφωνα με τις έως τώρα ενδείξεις, το 2009 θα τρέχουν και δεν θα φτάνουν όλοι οι ενασχολούμενοι με τον τουρισμό και όχι μόνο. Ή μάλλον, δεν θα τρέχουν καθόλου. Απλά θα κάθονται και θα σκοτώνουν μύγες.
Και αυτό γιατί τα μέχρι τώρα μηνύματα από τους «καρχαρίες» μεγάλους tour operators κάνουν λόγο για μειωμένες έως και 50% κρατήσεις πτήσεων τσάρτερ προς τις Νότιες χώρες της Ευρώπης (και στην Ελλάδα) και για διοχέτευση των τουριστών προς φθηνότερους προορισμούς, όπως η Τουρκία, η Αίγυπτος, το Μαρόκο και η Τυνησία.
Η διαφορά των συγκεκριμένων Μεσογειακών τουριστικών προορισμών, δεν είναι μόνο οι πιο φθηνές υπηρεσίες, είναι και το ότι οι συναλλαγές γίνονται με δολάρια και όλα αυτά μαζί σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, τις ευνοούν δραματικά σε σύγκριση με την Ελλάδα.
Και επειδή στην Δυτική Κρήτη εκτιμάται πως το 90% των καλοκαιρινών ξένων επισκεπτών έρχεται με πτήσεις τσάρτερ, η είδηση των μειωμένων έως και 50% κρατήσεων από τους tour operators θα έπρεπε να είχε θέσει σε συναγερμό όλους τους φορείς που σχετίζονται με τον τουρισμό και την τουριστική προβολή.
Καιρός για χάσιμο δεν υπάρχει καθώς έχει ήδη ξεκινήσει ο προγραμματισμός των Ευρωπαίων και οι τουριστικοί πράκτορες κλείνουν ήδη τα πακέτα. Άραγε θα υπάρξουν άμεσα κάποιες συντονισμένες κινήσεις από τον τουριστικό προορισμό που λέγεται Κρήτη, ή θα ακολουθηθεί η πεπατημένη παλαιότερων ετών με συγκρατημένη διαφημιστική δαπάνη, με ισχνή ή μάλλον χλωμή συμμετοχή σε εκθέσεις και με το να ρίχνουν τις ευθύνες στις ακτοπλοϊκές εταιρείες, στους δρόμους, στα πεζοδρόμια, στον κακό μας τον καιρό;
Άραγε θα αποφασίσουν κάποιοι να κινηθούν δυναμικά ή θα μείνουμε με εκείνους που – παραγνωρίζοντας – το ότι οι επισκέπτες στα Χανιά έρχονται με οργανωμένες πτήσεις, αυτοί ασχολούνται με το τι πλοία υπάρχουν στην Σούδα.
Με την ευκαιρία. Είναι αλήθεια αυτό που άκουσα , πως πέρυσι η ΑΝΕΚ είχε ζητήσει προσφορές από ξενοδόχους των Χανίων προκειμένου να δημιουργήσει πακέτα προσφορών που να συμπεριλαμβάνουν μεταφορά και διαμονή και όλοι ζητούσαν από 100 ευρώ και πάνω την βραδιά;
Όσοι (ξένοι) βρέθηκαν στην δημόσια παρουσίαση της επιτροπής που αξιολογεί την ασφάλεια των δρόμων στην Ευρώπη θα σχημάτισαν την εντύπωση πως στην Ελλάδα, στην Κρήτη, στα Χανιά, έχει λυθεί το θέμα της οδικής ασφάλειας και πως οι τοπικοί παράγοντες και εμπλεκόμενοι στο θέμα της ασφάλειας των δρόμων, δεν έχουν να μάθουν τίποτε από τα όσα γίνονται στις άλλες χώρες της Ευρώπης.
Καθώς βρέθηκα για τις ανάγκες του ρεπορτάζ στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων, με ντροπή διαπίστωσα ότι μεταξύ των 30-40 ακροατών, οι μόνοι Έλληνες που παρακολουθούσαν τους ομιλητές να μεταφέρουν τις οδηγικές εμπειρίες από άλλες χώρες, ήμουν εγώ, η πρόεδρος του Ινστιτούτου οδικής ασφάλειας “Πάνος Μυλωνάς” και ένας ακόμη από την Αθήνα.
Κρίμα γιατί κάποιοι “ξερόλες” στην Κρήτη, θα είχαν πολλά να επωφεληθούν για το πώς ασχολούνται με την δημιουργία ασφαλών δρόμων στην υπόλοιπη Ευρώπη και για το πώς εκπαιδεύονται εκεί οι οδηγοί ή για το πώς προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Και επειδή και στην επίσημη έναρξη του διεθνούς συμποσίου για την οδική ασφάλεια οι τοπικοί παρευρισκόμενοι ήταν ελάχιστοι, τουλάχιστον τώρα οι ξένοι θα ξέρουν έναν ακόμη λόγο για τον οποίο η Ελλάδα βρίσκεται σε μια από τις χειρότερες θέσεις στην Ευρώπη στο θέμα των τροχαίων ατυχημάτων.
Οι Έλληνες που είναι αρμόδιοι για την οδική ασφάλεια, την εκπαίδευση των οδηγών, την κατασκευή και συντήρηση των δρόμων, τα γνωρίζουν όλα καλύτερα και δεν χρειάζονται μαθήματα ή συνεργασία με τους «βάρβαρους» Ευρωπαίους.
Ευρωπαϊκό πιστοποιητικό απέκτησαν πλέον οι δρόμοι στην Κρήτη. Μόνο που το πιστοποιητικό αυτό δεν αφορά στην καταλληλότητα και στην ασφάλεια του οδικού δικτύου, αλλά στην …επικινδυνότητά του.
Οι διαπιστώσεις του Ευρωπαϊκού προγράμματος Euro RAP, που μετρά την απόδοση της ασφάλειας του οδικού δικτύου σε 30 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και το οποίο κατατάσσει την ασφάλεια των δρόμων στην Κρήτη σε μιαν από τις χειρότερες θέσεις, ίσως πρέπει να αποτελέσει και το καλύτερο «όπλο» για να φύγουμε πια από τις διαπιστώσεις και να περάσουμε στα έργα.
Όπως πολύ σωστά ειπώθηκε από τους αρμόδιους της ΕΛΠΑ στα συγκεκριμένα σημεία του ΒΟΑΚ όπου κάθε χρόνο υπήρχαν 8-10 νεκροί από τροχαία , μόλις μπήκε διαχωριστικό στηθαίο, οι νεκροί μειώθηκαν στους έναν μέσα σε τρία χρόνια. Το γεγονός της μείωση κατά 1/5 των τροχαίων ατυχημάτων στους νέους δρόμους αναγνώρισε και ο υπουργός Μεταφορών.
Το ότι ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά τροχαίων ατυχημάτων συμβαίνει στην Κρήτη το αναγνώρισε και ο πρόεδρος της ΕΛΠΑ.
Τι παραπάνω λοιπόν χρειαζόμαστε για να πιεστεί το ΥΠΕΧΩΔΕ και να κάνει αυτό που δεν έχει γίνει ποτέ από τότε που χαράχτηκε και κατασκευάστηκε ο επονομαζόμενος και ως εθνικός δρόμος της Κρήτης, δηλαδή πριν από 35-40 χρόνια. Να χορηγηθούν οι αναγκαίες πιστώσεις και από την Ευρώπη και από το δημόσιο και από ιδιώτες για να μετατραπεί από Βόρειος Οδικός Άξονας – Καρμανιόλα σε αυτοκινητόδρομο – ενταγμένο στο διευρωπαϊκό οδικό δίκτυο, όπως άλλωστε τον έχει χαρακτηρίσει το ίδιο το ΥΠΕΧΩΔΕ.
Όμως δεν αρκεί ένα κατασκευαστικό έργο για να υπάρξει ένα ασφαλές οδικό δίκτυο. Χρειάζεται και η συνεργασία των εμπλεκομένων φορέων, όπως η αστυνομία, η Νομαρχία, οι Δήμοι και οι υπηρεσίες του ίδιου του υπουργείου.
Γιατί όπως και να το κάνουμε δεν μπορεί κάποιος να χαρακτηρίζει – επειδή έτσι του ήρθε – τον δρόμο Χανίων – αεροδρομίου , ως δευτερεύοντα εθνικό δρόμο, να βάζει διπλή διαχωριστική γραμμή στον εν λόγω δρόμο και να μην λαμβάνει υπόψιν του πως λόγω της απουσίας παράπλευρων δρόμων είναι αδύνατον να μην παρανομούν οι οδηγοί.
Και βεβαίως οι διάφοροι κάθετοι δρόμοι στον εν λόγω δρόμο, που οδηγούν σε χωριά του Ακρωτηρίου μόνο παράνομοι δεν είναι. Όμως είναι παράνομος ο οδηγός που για να μπει σε έναν από αυτούς τους δρόμους πρέπει να παραβιάσει την διπλή γραμμή που έβαλαν κάποιοι χωρίς να υπολογίσουν πως ο συγκεκριμένος δρόμος , δεν έχει τις προδιαγραφές , όχι για «εθνικός», αλλά ούτε καν για «δημοτικός».
Τα γαλήνια νερά του εφησυχασμού μας ήρθε να ταράξει η πρόθεση μιας εταιρείας για την εγκατάσταση δεξαμενών υγρών καυσίμων στο Πέρα Πλατάνι της Σούδας. Και βεβαίως δεν είμαι αρμόδιος για να κρίνω εάν είναι σωστό ή όχι (παρά του ότι πολλοί δηλώνουν αρμόδιοι έχοντας και άποψη περι του αντιθέτου).
Όμως δεν μπορώ παρά να υπενθυμίσω, ειδικά σε εκείνους που ήταν στην προηγούμενη Νομαρχιακή εξουσία επί οκτώ χρόνια και τώρα προσποιούνται τις μωρές παρθένες, ότι το θέμα δεν είναι κάτι το νέο. Απλώς το αφήνουμε, έχοντας υπόψιν μας τηνπαροιμία που λέει πως όποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα χρόνια κοσκινίζει.
Μήπως και με αφορμή την αναγκαιότητα μετεγκατάστασης των δεξαμενών υγρών καυσίμων από τον Άγιο Ονούφριο, δεν είχε συσταθεί με απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου επιτροπή για να εξετάσει χώρους για τις δεξαμενές;
Μήπως αυτή η επιτροπή δεν κατέληξε σε συγκεκριμένες προτάσεις τις οποίες κάποιοι τις έβαλαν σε ένα συρτάρι και τώρα θέτουν ως μέγα ζήτημα την αναγκαιότητα χωροθέτησης;
Μήπως, εάν τελικά γίνει και η εγκατάσταση των δεξαμενών στο Πέρα Πλατάνι, θα είμαστε ο μοναδικός Νομός στην Κρήτη με δύο διαφορετικούς χώρους όπου θα υπάρχουν δεξαμενές υγρών καυσίμων;
Μήπως τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά και εμείς – για να μην γίνει τίποτε – τα κάνουμε πολύπλοκα;
Δεδομένο ένα. Χρειάζεται ένας ενιαίος χώρος για την εγκατάσταση όλων των δεξαμενών υγρών καυσίμων. Δεδομένο δύο. Αυτός ο χώρος πρέπει να είναι παραλιακός και – για οικονομικούς λόγους – δεν μπορεί να είναι ούτε Νότια, ούτε Δυτικά.
Άρα τι απομένει ; Οι παραλιακές περιοχές από τον Δήμο Γεωργιούπολης μέχρι τον Δήμο Κισάμου. Οι πληροφορίες λένε ότι σε αυτήν την έκταση υπάρχουν και οι προτάσεις της επιτροπής. Ας γίνει λοιπόν, από την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, μια πιο επισταμένη έρευνα και από ειδικούς και ας υπάρξει μια και μόνο πρόταση για την χωροθέτηση δεξαμενών υγρών καυσίμων και με όποιο πολιτικό ή τοπικιστικό κόστος. Ακόμη και εάν κριθεί το Πέρα Πλατάνι ως ο καταλληλότερος χώρος.
Όλα αυτά βεβαίως εάν θέλουμε να αυξηθεί ο ανταγωνισμός μεταξύ των εταιρειών καυσίμων και να τερματιστεί το ολιγοπώλιο. Διαφορετικά ας μείνουμε στην μιζέρια μας και ας πάψουμε να υποδυόμαστε πως ασχολούμαστε με θέματα που αφορούν στους πολίτες.