"Διαφωνώ με ότι λες αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να τα λές"
Με γνώμονα την φράση του Voltaire, οι παρατηρήσεις μου για την καθημερινή επικαιρότητα των Χανίων και όχι μόνο,οι οποίες δημοσιεύονται στην εφημερίδα "Νέος Κήρυκας" παραδίδονται στην κρίση των αναγνωστών του διαδυκτίου.
ØΚαι επειδή όποτε ο δήμος Ακρωτηρίου έφερνε το θέμα σε τραπέζι διαλόγου, πρωτίστως στην Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων, εισέπραττε όχι μόνο άρνηση αλλά και «αντεπίθεση» για τις «οχλούσες» δραστηριότητες που υποτίθεται πως υπάρχουν στους άλλους δήμους. Υπενθυμίζω ότι η αρχή της Ευρώπης που την επικαλούνται όποτε τους βολεύει είναι πως «ο ρυπαίνων πληρώνει» και επιπλέον εάν κάποιοι μιλήσουν για δίκαιο και άδικο ας σκεφτούν και τα εξής :
ØΕίναι δίκαιο οι 15.000 κάτοικοι του Ακρωτηρίου να επιβαρύνονται με την καθημερινή κίνηση των δεκάδων σκουπιδιάρικων από την ΔΕΔΙΣΑ και όλους τους δήμους που ξεφορτώνονται τα σκουπίδια τους;
ØΕίναι δίκαιο οι 15.000 κάτοικοι του Ακρωτηρίου να επιβαρύνονται με την καθημερινή κίνηση των δεκάδων φορτηγών από τα λατομεία που μεταφέρουν αδρανή υλικά για τα πάσης φύσεως έργα σε ολόκληρο το Νομό;
ØΕίναι δίκαιο οι 15.000 κάτοικοι του Ακρωτηρίου να επιβαρύνονται με την καθημερινή κίνηση δεκάδων βυτιοφόρων που μεταφέρουν υγρά καύσιμα σε όλα τα βενζινάδικα του Νομού;
ØΕίναι δίκαιο οι 15.000 κάτοικοι του Ακρωτηρίου να επιβαρύνονται με την κίνηση των δεκάδων πούλμαν που μεταφέρουν τους τουρίστες σε ολόκληρο το Νομό Χανίων αλλά και στο Ρέθυμνο, εκτός από το ίδιο το Ακρωτήρι;
ØΕίναι δίκαιο οι 15.000 κάτοικοι του Ακρωτηρίου να επιβαρύνονται με τις πτήσεις των πολιτικών αλλά και των στρατιωτικών αεροσκαφών για να αισθάνονται όλοι ασφαλείς και εθνικά υπερήφανοι;
ØΕίναι δίκαιο οι 15.000 κάτοικοι του Ακρωτηρίου να επιβαρύνονται καθημερινά με την κίνηση των αυτοκινήτων και φορτηγών των Αμερικανών κλπ συμμάχων και τις πτήσεις των Αμερικανικών στρατιωτικών αεροσκαφών;
ØΚαι τι έχουν να λαμβάνουν οι 15.000 κάτοικοι του Ακρωτηρίου ως αντιστάθμισμα για όλα αυτά; Απολύτως τίποτε.
ØΕπαννειλημένως η στήλη έχει «σφηνώσει» τον υπουργό αγροτικής ανάπτυξης για τα τεράστια λάθη που έχει διαπράξει από την ανάληψη των καθηκόντων του. Ένα από αυτά τα λάθη αφορούσε και στην μεγάλη καθυστέρηση για την υλοποίηση της πρωθυπουργικής εξαγγελίας αναφορικά με το να μην πληρώσουν οι αγρότες το κόστος ενεργοποίησης των ατομικών δικαιωμάτων.
ØΌμως έστω και με δραματική καθυστέρηση η εξαγγελία υλοποιήθηκε. Και εδώ οι αγρότες ήρθαν αντιμέτωποι με την ακατανόητη, αυθαίρετη και παράνομη εμμονή της ΠΑΣΕΓΕΣ και των Ενώσεων Αγροτικών Συνεταιρισμών των Χανίων να συνεχίσουν να εισπράττουν το χαράτσι.
ØΚαι ενώ ήδη από την προηγούμενη εβδομάδα θα έπρεπε όχι μόνο να σταματήσουν να εισπράττουν το νταβαντζιλίκι της ενεργοποίησης, αλλά και να το επιστρέψουν σε εκείνους που ήδη πλήρωσαν, η – άτυπα εκτός προθεσμίας – υποβολή αιτήσεων συνεχίστηκε με τον ίδιο τρόπο.
ØΚαι εκείνο που με ανησυχεί ακόμη περισσότερο είναι πως σε προχθεσινές του δηλώσεις ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ αντί να βγει και να πει στους αγρότες το πώς οι Ενώσεις θα επιστρέψουν τα χρήματά τους, έκανε στην ουσία την πάπια, μιλώντας περί προτεραιότητας της ολοκλήρωσης της διαδικασίας και όχι της μετακύλισης ευθυνών κλπ.
ØΚαι εκείνο που μου προκαλεί ακόμη περισσότερα ερωτηματικά είναι η στάση των πολύ δραστήριων αγροτοσυνδικαλιστών στα Χανιά, οι οποίοι μέχρι τώρα δεν είχαν την ευθιξία; Το ενδιαφέρον; Τον χρόνο; Δεν ξέρω τι, για να ασχοληθούν με το γιατί οι Ενώσεις των Χανίων συνεχίζουν να εισπράττουν το χαράτσι την ίδια ώρα που άλλες Ενώσεις ακόμη και στην υπόλοιπη Κρήτη σχεδόν από την αρχή βρήκαν τον τρόπο για να απαλλάξουν τα μέλη τους από αυτό το κόστος.
ØΓιατί κύριοι αγροτοσυνδικαλιστές των Χανίων παρουσιάζετε αυτή την περίεργη ασυλία προς τα όσα πράττουν οι Ενώσεις Αγροτικών Συνεταιρισμών; Και μην μου πείτε για ευθύνες του υπουργείου, γιατί τις έχω επισημάνει πριν από σας, αλλά επιπλέον αυτές οι ευθύνες δεν εμπόδισαν π.χ. την ΕΑΣ Ηρακλείου να παίρνει τις αιτήσεις των εκεί αγροτών δωρεάν με μια και μόνο υπεύθυνη δήλωση.
ØΓιατί βρήκατε τον χρόνο να ασχοληθείτε με μακροσκελέστατες επιστολές και δηλώσεις για τα όσα έγιναν στην Κουντούρα με το κλιμάκιο της ΝΔ και δεν βρήκατε τον χρόνο να ασχοληθείτε και με τις ΕΑΣ των Χανίων; Πως θα απαλλαγούν οι αγρότες από μεσάζοντες και καρτέλ (λόγια γενικά και αόριστα) όταν το Συνεταιριστικό κίνημα που υποτίθεται πως έγινε για αυτό τον σκοπό , εξακολουθεί και με την ανοχή και την δική σας να φυτοζωεί ως ετοιμοθάνατος με μηχανική υποστήριξη;
ØΕν τέλει ποιες είναι οι θέσεις της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Ν. Χανίων για την «λειτουργία» των Ενώσεων του Νομού; Και το θέμα αυτό δεν σηκώνει εύκολα λόγια κατά της όποιας κυβέρνησης ή του όποιου υπουργού γεωργίας. Δεν σηκώνει ευχολόγια και γενικολογίες περί «στήριξης» του συνεταιριστικού κινήματος και άλλα γλαφυρά. Γιατί οι ευθύνες και οι υποχρεώσεις για το παρόν και το μέλλον των Ενώσεων Αγροτικών Συνεταιρισμών ανήκουν στους ίδιους τους Χανιώτες. Και για αυτό οι όποιες θέσεις και προτάσεις επιβάλλουν «αρετή και τόλμη». Επιβάλλουν ανάληψη «πολιτικού» κόστους. Επιβάλλουν την αλήθεια, όσο πικρή κι αν είναι και όσο κι αν στενοχωρήσει φίλους και συντρόφους.
ØΚαι βέβαια δεν γνωρίζω εάν οι αγροτοσυνδικαλιστές των Χανίων έχουν το θάρρος που πρέπει για να πουν τα πράγματα με το όνομά τους, αλλά η στήλη δεν χρωστάει σε κανέναν. Έτσι θεωρώ τελείως απαράδεκτη την εξαίρεση των Χανιώτικων πορτοκαλιών και μανταρινιών από το πακέτο των 16,5 εκατ. ευρώ που προβλέπει η υπουργική απόφαση που δημοσιεύθηκε χθες.
ØΣτο πακέτο αυτό των κατ εξαίρεση αποζημιώσεων, συμπεριλαμβάνονται – μεταξύ άλλων – μόνο τα οινοποιήσιμα αμπέλια της Κρήτης (τι γίνεται με τα Κεραμειά;) και τα πορτοκάλια – μανταρίνια μόνο των Νομών Αργολίδας και Λακωνίας.
ØΚαι επειδή αναμένω τις έντονες αντιδράσεις των αγροτοσυνδικαλιστών για την απώλεια της ενίσχυσης αυτής, θα αναμένω και τις – ρεαλιστικές - προτάσεις τους για το πώς θα ξαναζωντανέψει το εμπόριο των εσπεριδοειδών των Χανίων, για το πώς θα αναβαθμιστεί η ΒΙΟΧΥΜ και άλλα παρόμοια. Περιμένω πολλά;
ØΘέλω να υποβάλλω μια απλή ερώτηση προς την ΔΕΗ Χανίων που, σύμφωνα με Νόμο του 2005, ζητά από τους βιοτέχνες την άδεια λειτουργίας αλλιώς απειλεί να τους τιμολογήσει ακριβότερα και μάλιστα αναδρομικά από το 2005.
ØΣτην διάρκεια των τεσσάρων ετών από την ψήφιση του εν λόγω Νόμου μέχρι και φέτος. Πόσα συμβόλαια παροχής ηλεκτρικού ρεύματος με βιομηχανικό τιμολόγιο συνυπογράψατε με βιοτέχνες οι οποίοι δεν σας προσκόμισαν την βιοτεχνική άδεια λειτουργίας;
ØΔηλαδή με απλά λόγια, πόσες φορές παραβήκατε τον εν λόγω Νόμο και τώρα βγαίνετε και ζητάτε αναδρομικά τα ρέστα;
Ø‘Άλλη μια επέτειος – η 68η – από την Μάχη της Κρήτης πέρασε στην ιστορία. Μια επέτειος, που παρά την άριστη διοργάνωση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Χανίων σε συνεργασία με τους Δήμους κλπ φορείς , κατά την ταπεινή μου γνώμη δεν είχε κάτι το διαφορετικό από τις προηγούμενες.
ØΜε εξαίρεση την 50η επέτειο , το 1991, που ήμουν ένας από τους πραγματικά τυχερούς που την βίωσε τρέχοντας – κυριολεκτικά – από την μια άκρη του Νομού μέχρι την άλλη, λίγο – πολύ όλες οι επέτειοι εορτάζονται με τις ίδιες εκδηλώσεις και με τα ίδια τυπικά πρωτόκολλα.
ØΤα στρατιωτικά αγήματα και οι μπάντες να τρέχουν από την μια εκδήλωση στην άλλη ανταποκρινόμενα σε παραγγέλματα και παιανίζοντας ύμνους, οι επίσημοι να συνωστίζονται για φωτογραφίες και τηλεοπτικά πλάνα, οι ανεπίσημοι να προσπαθούν να βιώσουν κάτι από το συναίσθημα που πρέπει να αναδύεται από αυτές τις τελετές, οι ομιλίες για τα «γεγονότα της εποχής», τα στεφάνια (ευτυχώς φέτος ήταν πολύ λιγότερα από άλλες χρονιές) και η απουσίες.
ØΝαι. Οι απουσίες των νέων ανθρώπων κάτω των 25 ετών, νομίζω πως είναι κάτι που πρέπει να προβληματίσει έντονα όλους μας. Και δεν εννοώ να επιστρέψουμε σε αλήστου μνήμης εποχές με τους δασκάλους να πηγαίνουν μπροστά και τα παιδιά να σέρνονται υποχρεωτικά στην εκδήλωση. Αλλά να αλλάξει κάτι στο τυπικό, σε εκείνο που δίνει στην εκδήλωση μια όψη μούχλας, που την κάνει αποκρουστική για την συντριπτική πλειοψηφία των νέων.
ØΔεν ξέρω τι μπορεί να είναι αυτό , όμως θεωρώ ότι για να συνεχιστεί ο εορτασμός της επετείου από την Μάχη της Κρήτης και για να μην καταλήξει σε μιαν εκδήλωση τύπου «εορτασμός ημέρας Ηνωμένων Εθνών» (μπλιαχ), θα πρέπει να βρεθούν τρόποι ενεργής συμμετοχής και των νέων. Των νέων ανθρώπων οι οποίοι σιχαίνονται να είναι θεατές σε δεήσεις και καταθέσεις στεφάνων.
ØΓια παράδειγμα σαν τους νέους και την νέα του Λαογραφικού Ομίλου Χανίων που συμμετείχαν στην εκδήλωση στην Συκολιά με ένα δρώμενο ,το οποίο – πάντα κατά την ταπεινή μου άποψη – έδωσε εκείνο το κάτι τις το διαφορετικό. Εκείνο που έδωσε μια πνοή συναισθήματος στην τυπολατρία της εκδήλωσης. Μια φρέσκια ανάσα που έκανε και όλους να σκεφτούν. Έστω για λίγα λεπτά ή δευτερόλεπτα το γιατί βρέθηκαν το ζεστό απόγευμα της Κυριακής στην Συκολιά. Και μπράβο στον Λεωνίδα τον Μανωλικάκη και στα παιδιά που ήταν μαζί του που έκαναν την διαφορά.
ØΚαι όλα αυτά τα σκεφτόμουνα αντικρίζοντας για άλλη μια χρονιά, τους πραγματικούς πρωταγωνιστές των εκδηλώσεων. Εκείνους που όλοι αποκαλούμε ως «βετεράνους». Τους κοιτούσα και ,πέραν των απουσιών που κατέγραφα με θλίψη στην μνήμη μου, τους έβλεπα να έχουν σκύψει αρκετά κάτω από το βάρος των χρόνων. Άλλωστε οι περισσότεροι από αυτούς βρίσκονται στην 90η δεκαετία της ζωής τους.
ØΚαι όμως επιμένουν να έρχονται κάθε χρόνο. Από τα πέρατα της οικουμένης, την μακρινή Αυστραλία και την Νέα Ζηλανδία. Από την Μεγάλη Βρετανία. (Άραγε γιατί δεν βλέπω και Έλληνες βετεράνους του τακτικού στρατού;) Έρχονται και συμμετέχουν στις εκδηλώσεις, περπατώντας μόνοι , ή στηριζόμενοι σε άλλους ή σε μπαστούνια, όχι για να τιμηθούν, αλλά για να τιμήσουν εκείνους που έχυσαν το αίμα τους. Τους φίλους, τους συμπολεμιστές.
ØΚαι για να τιμήσουν εμάς. Όλους τους κατοίκους αυτού του νησιού, οι πρόγονοι των οποίων βρέθηκαν στο πλάι τους σε εκείνες τις δύσκολές μέρες. Γιατί οι βετεράνοι της Μάχης γνωρίζουν πολύ καλά το τι έγινε. Γιατί είναι αυτοί που από την πρώτη στιγμή κατάλαβαν πως τους άφησαν ξυπόλητους στα αγκάθια, με ελάχιστα πολεμοφόδια, ελάχιστοι άνθρωποι, χωρίς ανάλογη υποστήριξη, να έρθουν αντιμέτωποι με μια πανίσχυρη πολεμική μηχανή.
ØΚαι σε εκείνη ακριβώς την στιγμή, που έριχναν προς τον ουρανό την τελευταία τους σφαίρα και έβλεπαν τον θάνατο να έρχεται κατά πάνω τους με ένα αλεξίπτωτο, εκείνη την στιγμή, σαν από το πουθενά, πετάχτηκε μέσα από τους σκίνους και τους ασπαλάθους, ο καφετζής του χωριού κρατώντας μια κατσούνα. Ο αγρότης που τους έδινε φρέσκα λαχανικά, τα άφησε όλα και βγήκε μπροστά με ένα δικράνι.
ØΌλα αυτά που μας τα λένε, τα διαβάζουμε, τα βλέπουμε σε φωτογραφίες ή σε ταινίες της εποχής, οι άνθρωποι αυτοί, τα βίωσαν στο πετσί τους. Και για τον λόγο αυτό τους θεωρώ ως τους πρωταγωνιστές των εκδηλώσεων. Όμως πρόκειται για πρωταγωνιστές που είναι υποχρεωμένοι κάποια χρονιά να απουσιάσουν από την σκηνή. Και καθώς χρόνο με τον χρόνο αυτό γίνεται ολοένα και πιο φανερό, θεωρώ ότι για να μπορέσει όχι μόνο να συνεχιστεί ο εορτασμός , αλλά και για να γίνει πιο ουσιαστικός, πρέπει να ενταχθούν δημιουργικά σε αυτόν και οι νέοι άνθρωποι.
ØΜεγάλη μέρα το Σάββατο 23/5 για την Αγιά, για τα Χανιά συνολικά. Η τελετή παράδοσης και παραλαβής από και προς , την ΔΕΗ και την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων, ουσιαστικά σηματοδοτεί μια τεράστιας σημασίας, αλλαγή σελίδας στην ευρύτερη περιοχή. Μια αλλαγή, που για να πούμε και του «στραβού το δίκιο» είχε ξεκινήσει από τα πρώτα βήματα της νέας δημοτικής αρχής του Θερίσου και τον Γιώργο τον Τσαπάκο, με την συμπαράσταση και της Νομαρχίας και του ΟΑΔΥΚ.
ØΈτσι έχουμε από την μια την παραχώρηση από την ΔΕΗ, τόσο της λίμνης (το ξέρατε πως ανήκε στην ΔΕΗ;) ,όσο και του παλαιού υδροηλεκτρικού εργοστασίου το οποίο μάλιστα η ΔΕΗ θα αναλάβει να το μετατρέψει σε μουσείο βιομηχανικής ιστορίας. Και από την άλλη έχουμε το συνολικό διαχειριστικό-αναπτυξιακό σχέδιο, με τις φυσιολατρικές διαδρομές στο οικολογικό πάρκο της λίμνης, και κατά μήκος του παλαιού αρδευτικού χάνδακα που καταλήγει στον Πλατανιά.
ØΕάν σε όλα αυτά προστεθεί και η πρόθεση του Δήμου Χανίων , που έχει σημαντική ιδιοκτησία στις πηγές της Αγιάς απόπου υδρεύεται η πόλη, να συνεργαστεί με την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και τον Δήμο Θερίσου, δημιουργούν τελείως νέα δεδομένα για έναν από τους πλέον σημαντικούς υγροβιότοπους της Κρήτης.
ØΚαι επειδή, οι περισσότεροι γνωρίζουν την λίμνη της Αγιάς, όπως την βλέπουν σήμερα, νομίζω πως αξίζει αφαιρέσω την αχλύ του χρόνου που σκέπασε την δημιουργία της λίμνης πριν από σχεδόν έναν αιώνα.
ØΉταν κάπου εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 1920, όταν ξένες εταιρείες δραστηριοποιούντο στην τότε επαρχία της Ελλάδας προκειμένου να εξηλεκτριστεί ολόκληρη η χώρα. Σιγά-Σιγά ιδρύοντο δημοτικές εταιρείες που συνεργάζοντο με τις ξένες και αναλάμβαναν τον ηλεκτροφωτισμό. Μια από τις πρώτες που έγιναν σε ολόκληρη την χώρα ήταν και η Δημοτική Επιχείρηση Ηλεκτροφωτισμού Χανίων επί Δημαρχίας του Μανώλη Μουντάκη.
ØΣτα τέλη της δεκαετίας του 1920 δημιουργείται η τεχνητή λίμνη της Αγιάς με σκοπό να συγκεντρώνονται εκεί νερά από τις πηγές της Αγιάς και τον ποταμό Κερίτη. Στην συνέχεια κατασκευάστηκε το «φράγμα» και στις 22 Ιουλίου του 1928 εγκαινιάστηκε και το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο το οποίο παρήγαγε ηλεκτρική ενέργεια από το νερό της λίμνης που έπεφτε από ύψος δέκα μέτρων στις τουρμπίνες. Μάλιστα στα εγκαίνια ήταν ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως Ελευθέριος Βενιζέλος και οι Υπουργοί Συγκοινωνίας, Εσωτερικών, Ναυτικών και ο Υφυπουργός Υγιεινής.
ØΜεγαλεία για τα Χανιά εκείνης της εποχής η μετάβασης από τους λύχνους στο ηλεκτρικό φως, αν και σύμφωνα με κάποιες πηγές η χρήση του ηλεκτρικού ρεύματος είχε (και τότε) αρκετά μεγάλο κόστος.
ØΜετά τον Β’ Π.Π. το κράτος και στο πλαίσιο της αναδιοργάνωσής του αποφάσισε να συμμαζέψει τις εκατοντάδες επιχειρήσεις ηλεκτροφωτισμού που υπήρχαν σε ολόκληρη την χώρα και το 1950 ίδρυσε την Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού. Έτσι από το 1959 τόσο το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο όσο και η τεχνητή λίμνη της Αγιάς πέρασαν από την Δημοτική Επιχείρηση Ηλεκτροφωτισμού Χανίων, στην ιδιοκτησία της ΔΕΗ.
ØΜέχρι σήμερα, που με μια , υποθέτω, τελετή αντίστοιχης λαμπρότητας με εκείνη του 1928 , παρουσία του υπουργού Ανάπτυξης του Κώστα του Χατζηδάκη , ο πρόεδρος της ΔΕΗ Τάκης Αθανασόπουλος θα «επιστρέψει» στην Αυτοδιοίκηση το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο και την λίμνη, με μια τελείως διαφορετική μορφή και για μια τελείως διαφορετική χρήση, εξίσου όμως αναγκαία για τους πολίτες.
ØΓιατί ενώ το 1928 η άμεση ανάγκη των πολιτών των Χανίων ήταν να υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα, σήμερα , 70 χρόνια μετά, οι πολίτες χρειάζονται φυσικό περιβάλλον και πάρκα όπως αυτό που ξεκινά να δημιουργείται στην περιοχή της λίμνης της Αγιάς.
ØΑτέλειωτες ουρές σχηματίζονται στα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (στην φωτο χθες στο ΚΕΠ του Δ.Χανίων) από πολίτες που θέλουν να πάρουν τον νεοσύστατο Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης. Μόνο που αυτή η ταλαιπωρία μάλλον δεν έχει λόγο.
ØΚαι αυτό αφενός γιατί η Φάνη Πάλη Πετραλιά διευκρίνισε πως δεν ισχύει καμιά καταληκτική ημερομηνία για να αποκτήσουν οι πολίτες αυτόν τον αριθμό.
ØΚαι αφετέρου γιατί σε πολλούς έχει ήδη χορηγηθεί ο ΑΜΚΑ χωρίς να το γνωρίζουν. Και επειδή πολλοί θα ρωτήσετε και πως θα το μάθω εάν μου έχει δοθεί ο αριθμός; Η απάντηση είναι απλή.
ØΜέσω του διαδικτύου και της ιστοσελίδας www.amka .gr , όπου υπάρχουν όλες οι πληροφορίες για τον ΑΜΚΑ. Εκεί υπάρχει ένα ειδικό σημείο με τίτλο «Έχω ΑΜΚΑ;» και πατώντας το σας ανοίγει μια άλλη σελίδα στην οποία καταγράφοντας τα στοιχεία που σας ζητούν έχετε σε λίγα δευτερόλεπτα, είτε τον δικό σας Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης, οπότε περιμένετε να σας σταλεί ταχυδρομικά και η σχετική κάρτα, είτε την απάντηση πως δεν έχετε ΑΜΚΑ, οπότε πρέπει να πάτε είτε σε κάποιο ΚΕΠ, είτε στο ΙΚΑ Χανίων.
ØΌμως το πλέον σημαντικό είναι πως δεν υπάρχει κανείς λόγος να τρέχουν όλοι και να συνωστίζονται στις ουρές για να αποκτήσουν τον ΑΜΚΑ καθώς είναι κάτι που μπορούν να το κάνουν οποτεδήποτε θέλουν.
ØΣτα Χανιά θα μας έρθει λοιπόν ο Τάκης ο Αθανασόπουλος, ο πρόεδρος της ΔΕΗ ο οποίος κάθε λίγο και λιγάκι το μόνο που ζητά είναι νέες αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ.
ØΚαι βέβαια δεν λέω. Καλή και άγια η παραχώρηση στην Νομαρχία Χανίων του παλαιού υδροηλεκτρικού εργοστασίου και του χώρου που υποτίθεται πως ανήκει στην ΔΕΗ, στην λίμνη της Αγυιάς.
ØΌμως κε Τάκη, εάν είναι να ζητάτε κάθε τόσο να χρυσοπληρώσουμε τις «παραχωρήσεις» σας, τότε να μας λείπει το «βύσσινο». Και βέβαια αναφέρομαι και στην πρόσφατη απαράδεκτη ομιλία σας σε χρηματιστηριακούς αναλυτές, όπου λίγες ώρες μετά την ανακοίνωσή σας πως το 1ο τρίμηνο του 2009 και σε συνθήκες οικονομικής κρίσης η ΔΕΗ είχε καθαρά κέρδη 220 εκατομ ευρώ, εσείς κε Αθανασόπουλε, αντί να πείτε «Δόξασι ο Θεός» , είχατε το θράσος να ζητήσετε την αύξηση των «πολύ φθηνών» οικιακών τιμολογίων !!!
ØΒέβαια με τον πρόεδρο της ΔΕΗ υπάρχουν και πολλές άλλες εκρεμμότητες που αφορούν στα Χανιά, αλλά πολύ φοβάμαι ότι ο κος Αθανασόπουλος δεν θα έχει άλλον χρόνο - εκτός από την τελετή – για να αφιερώσει, ούτε στα πεπαλαιωμένα και προβληματικά εναέρια δίκτυα, ούτε στους λίγους εναπομείναντες τεχνικούς της ΔΕΗ, ούτε στις καταστροφές και στην ταλαιπωρία των πελατών της επιχείρησης στην οποία είναι πρόεδρος από τις συνεχείς διακοπές και βλάβες. Ελπίζω να διαψευστώ.
ØΤο διάβασα στο blog «SADENTREPESE» και νομίζω πως πρέπει να γίνετε όλοι κοινωνοί.
«Πριν από δύο μήνες, συγκεκριμένα στις 5 Μαρτίου 2009, ένας αστυνομικός, ο 36χρονος υπαρχιφύλακας Μιχάλης Σπανουδάκης, παρά το γεγονός ότι βρισκόταν εκτός υπηρεσίας, επιχείρησε να συλλάβει τους δράστες που μόλις είχαν ληστέψει ένα υποκατάστημα τραπέζης στη Νίκαια. Οι ληστές δεν δίστασαν να τον δολοφονήσουν εν ψυχρώ και μόλις πριν μερικές μέρες συνελήφθη ένας Αλβανός κακοποιός ως κατηγορούμενος για την δολοφονία του. Ο αστυνομικός Μιχάλης Σπανουδάκης δολοφονήθηκε και άφησε πίσω του μία νέα γυναίκα χήρα και ορφανό ένα κοριτσάκι 5 μηνών, γιατί έπραξε αυτό που πρέπει να πράττει ο κάθε Έλληνας για να γίνει αυτή η χώρα καλύτερη: Κάτι παραπάνω από αυτό που είχε υποχρέωση να κάνει. Ούτε σε υπηρεσία βρισκόταν, ούτε καν μέσα στην τράπεζα βρισκόταν όταν έγινε η ληστεία. Αλλά ήταν ο μόνος που καταδίωξε τους ληστές και το πλήρωσε με την ζωή του αφήνοντας πίσω ορφανές, γυναίκα και παιδί. Σε μία κοινωνία, όπου οι έννοιες "καθήκον" και "υποχρέωση" έχουν γίνει, δυστυχώς, πολύ σχετικές, το να προσφέρει κάποιος εθελοντικά την ζωή του για να αποτρέψει ένα έγκλημα, πρέπει να αποτελεί παράδειγμα και υπόδειγμα συμπεριφοράς πολίτη και αστυνομικού. Η DefenceNet Media σε μία ελάχιστη ένδειξη σεβασμού στην μνήμη του, άνοιξε στο όνομα της συζύγου του, Μαρίας Τσιχλάκη, ένα λογαριασμό στην Εθνική Τράπεζα. Καλούμε όλους όσους νιώθουν όπως εμείς, ότι χρωστάμε κάτι στον φονευθέντα αστυνομικό και κυρίως νιώθουμε αυτά που συμβολίζει η πράξη του αστυνομικού Σταμάτη Σπανουδάκη, να βοηθήσουν όσο μπορούν την ορφανή οικογένεια. Η DefenceNet Media δεσμεύεται ότι θα συνεισφέρει με 10% επιπλέον του συνολικού ποσού που θα συγκεντρωθεί για την οικογένεια του αδικοχαμένου αστυνομικού.
ØΗ αξιοποίηση του στρατοπέδου Μαρκοπούλου είναι ένα θέμα που ταλανίζει τα Χανιά τα τελευταία χρόνια και ένα θέμα για το οποίο έχω μάθει πολλά για το τι είναι η ….δημοκρατία.
ØΈτσι έμαθα πως δημοκρατία σημαίνει ότι οι αποφάσεις των δημοτικών συμβουλίων που εκλέγονται κάθε τέσσερα χρόνια από τους πολίτες δεν έχουν καμιά σημασία και πως πρέπει να εφαρμόζονται οι «αποφάσεις» των όποιων «πρωτοβουλιών» οι οποίες αυτοβαφτίζονται ως «εκπρόσωποι» του Χανιώτικου λαού.
ØΕπίσης έμαθα πως σε αυτού του είδους την «δημοκρατία» , δύο, τρεις , άντε να τις κάνω τέσσερεις χιλιάδες ανθρώπων που συμμετέχουν σε μιαν εκδήλωση, αποτελούν την…πλεοψηφία των 60 και πλέον χιλιάδων κατοίκων της πόλης των Χανίων.
ØΜε την ίδια λογική έμαθα ότι 21 μέλη ενός συλλόγου όπως ο Δικηγορικός που έχει 350 μέλη, αποτελούν την «πλειοψηφία» του συλλόγου.
ØΑκόμη έμαθα πως δημοκρατία σημαίνει ότι όταν οι αποφάσεις των διοικητικών συμβουλίων των πάσης φύσεως συλλόγων συμφωνούν με τις απόψεις των «πρωτοβουλιών» είναι δημοκρατικές και εκφράζουν την πλειοψηφία των μελών αυτών των συλλόγων.
ØΌταν όμως πρόκειται για αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου Χανίων με τις οποίες διαφωνούν οι «πρωτοβουλίες» ,τότε οι αποφάσεις αυτές είναι αντιδημοκρατικές και εκφράζουν μια μειοψηφία.
ØΚαι απορώ. Για ποιόν λόγο να γίνονται εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια για να ψηφίζουμε την δημοτική ή την νομαρχιακή ή οποιαδήποτε άλλη αρχή στην οποία η πλειοψηφία των πολιτών εμπιστεύεται τις τύχες αυτού του τόπου και έχοντας ως δεδομένο το ότι θα κριθούν από τα έργα α και τις πράξεις τους;
ØΜήπως, σύμφωνα με την λογική κάποιων, θα ήταν πιο εύκολο να γίνονται συγκεντρώσεις εν είδη λαϊκών συνελεύσεων να βγαίνουν αποφάσεις δια βοής και από κει και πέρα να τσακώνονται για το ποιος είχε τον περισσότερο κόσμο μαζί του;
ØΜήπως θα ήταν πιο εύκολο να ορίζεται ένα «Διευθυντήριο» που θα αποφασίζει και θα διατάσσει; Μήπως θα ήταν πιο εύκολο να καταργήσουμε τα δημοτικά συμβούλια και τις εκλογές; Άλλωστε το έχουμε ξαναζήσει αυτό το παραμύθι και για τον λόγο αυτό κάποιοι που επικαλούνται την δημοκρατία ,αμφισβητώντας τους θεσμούς της ,θεωρώ πως θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικοί.
ØΚαι να διευκρινίσω πως αν και έχω συγκεκριμένη άποψη για την αξιοποίησητου στρατοπέδου Μαρκοπούλου, η οποία μπορεί και να ταυτίζεται με την άποψη των όποιων «πρωτοβουλιών» το θέμα αυτής της σφήνας, αφορά αυτή καθαυτή την λειτουργία των θεσμών της δημοκρατίας.
ØΈνας από αυτούς τους θεσμούς και από τους πλέον σημαντικότερους είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση και το βασικό της όργανο που είναι το Δημοτικό Συμβούλιο. Συμφωνούμε ή διαφωνούμε, στις εκλογές οι πολίτες εξέλεξαν τους συγκεκριμένους εκπροσώπους τους για να διοικήσουν τον Δήμο για μια τετραετία.
ØΘεωρώ λοιπόν πως είναι άκρως επικίνδυνο να αμφισβητείται η δυνατότητα λήψης και εφαρμογής των όποιων αποφάσεων ενός δημοτικού συμβουλίου, με ομοφωνία ή με πλειοψηφία, είτε αυτές αφορούν σήμερα το στρατόπεδο Μαρκοπούλου, είτε αύριο κάποιο άλλο θέμα.
ØΚαι ειδικά όταν πρόκειται για αποφάσεις όχι ενός δημοτικού συμβουλίου ή μιας πλειοψηφούσας παράταξης, αλλά για διαχρονικές αποφάσεις οι οποίες είχαν ληφθεί και όταν στην δημοτική αρχή ήταν άλλη παράταξη.
ØΚαι αν κάποιοι θεωρούν το θέμα της δημοκρατίας και της δυνατότητας λήψης και εφαρμογής των όποιων αποφάσεων είναι πρόβλημα αποκλειστικά του Δήμου Χανίων νομίζω πως κάνουν μέγα λάθος.
ØΓιατί σήμερα οι όποιες «πρωτοβουλίες», μπορεί να συμφωνούν με τις δικές τους αποφάσεις. Όμως δεν ανησυχούν μήπως έρθει και η δική τους σειρά και κάποιες άλλες «πρωτοβουλίες» που διαφωνούν με κάποιες άλλες αποφάσεις τους, αμφισβητήσουν και το δικό τους δικαίωμα, όπως αμφισβητούν τώρα το δικαίωμα του Δήμου Χανίων να αποφασίζει το τι θα γίνει στην πόλη;
ØΚλείνω την σφήνα με μια απορία. Γιατί έως τώρα δεν έχω ακούσει κάποιον από εκείνους που επικαλούνται την «θέληση όλων των Χανιωτών» να ζητούν αυτό που ζήτησε ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων, δηλαδή την διενέργεια δημοψηφίσματος;
ØΦοβούνται κάτι; Γνωρίζουν κάτι που δεν γνωρίζω εγώ; Ή μήπως η δια βοής «δημοκρατία» βολεύει πολύ καλύτερα;
ØΟ «αχανής» χώρος που βλέπετε στην φωτογραφία και στον οποίο, στην κυριολεξία «αυτοσχεδιάζουν» οι οδηγοί των πάσης φύσεως οχημάτων, δεν είναι κάποιος χώρος εκπαίδευσης οδηγών, αλλά μια από τις πλέον νευραλγικές διασταυρώσεις του Νομού Χανίων.
ØΠρόκειται για την διασταύρωση της λεωφόρου Σούδας με τον δρόμο που οδηγεί προς τον κόμβο της Εθνικής οδού (άλλη αμαρτία αυτή). Δηλαδή πρόκειται για ένα σημείο από το οποίο διέρχονται όλοι όσοι έρχονται ή φεύγουν προς και από το διεθνές αεροδρόμιο «Γιάννης Δασκαλογιάννης» στο Ακρωτήρι , και το λιμάνι της Σούδας.
ØΔηλαδή μιλάμε για τις βασικές πύλες στην Δυτική Κρήτη που αφορούν τους χιλιάδες Κρητικούς , τα φορτηγά πάσης φύσεως και τις εκατοντάδες χιλιάδες των επισκεπτών, είτε με ΙΧ αυτοκίνητα, είτε με τουριστικά πούλμαν. Και βέβαια η συγκεκριμένη διασταύρωση χρησιμοποιείται και από εκείνους που , από το Ρέθυμνο, έχουν προορισμό την πόλη των Χανίων.
ØΚαι όμως. Εδώ και χρόνια πολλά, η νευραλγική αυτή διασταύρωση το μόνο που έχει ως «υποδομή ασφάλειας» είναι κάποιες άθλιες διαγραμμίσεις στο οδόστρωμα τις οποίες λίγοι λαμβάνουν υπόψη τους και κάποιοι «φύτεψαν» και κάποια – σαν μικρά κολωνάκια – υποτίθεται για να κόβουν ταχύτητα οι οδηγοί, τα οποία επίσης ουδείς λαμβάνει υπόψη του.
ØΤο αποτέλεσμα το βιώνουν καθημερινά οι οδηγοί, οι οποίοι για να περάσουν από αυτή την διασταύρωση πρέπει είτε να θεωρήσουν δεδομένο πως ο άλλος οδηγός θα σεβαστεί τον Κ.Ο.Κ. και «όποιον πάρει ο χάρος», είτε να προσπαθήσουν να υπολογίσουν τι θα κάνει ο άλλος οδηγός, είτε να δώσουν μια και να κάνουν αυτό που θέλουν έχοντας εμπιστοσύνη στα αντανακλαστικά τους.
ØΜια κατάσταση που θεωρώ πως ανταποκρίνεται πλήρως στον τίτλο της σφήνας, καθώς από όλες τις πόλεις στις οποίες έχω ταξιδέψει, μόνο στο Κάιρο αντιμετώπισα παρόμοιες συνθήκες.
ØΜια κατάσταση που – ειδικός δεν είμαι αλλά πιθανολογώ – ίσως να μπορούσε να γίνει πιο «Ευρωπαϊκή» εάν γινόταν εκεί μια στρογγυλή πλατεία όπως αυτή που έγινε στην διασταύρωση του δρόμου του Βλητέ με τον δρόμο του αεροδρομίου στο Ακρωτήρι.
ØΚαι σαν να μην μας έφταναν τα χάλια της εν λόγω διασταύρωσης, έχουμε και τον κόμβο σύνδεσης με τον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης, όπου – δεν θυμάμαι πόσα χρόνια πέρασαν – και ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί ο φωτισμός ενώ οι γενικότερες κυκλοφοριακές συνθήκες μόνο σε κόμβο αυτοκινητόδρομου δεν παραπέμπουν.
ØΗ στροφή εισόδου προς το ρεύμα του ΒΟΑΚ για Καστέλι είναι «κρυμμένη» πίσω από την μάντρα ενός…ακινήτου. Τα στηθαία «καβαλιούνται» άνετα από τα αυτοκίνητα. Οι πινακίδες σε άθλια κατάσταση. Στην είσοδο από τον ΒΟΑΚ προς την Σούδα πρέπει να έχεις τα μάτια σου 14 για να μην συγκρουσθείς με εκείνον που έρχεται κάτω από την γέφυρα και άλλα πολλά.
ØΥπενθυμίζω πως πρόσφατα σε επίσκεψη τουριστικών πρακτόρων που διακινούν Σκανδιναβούς στην περιοχή του Πλατανιά, επισημάνθηκε πως τα βασικότερα παράπονα των επισκεπτών αφορούν στις κυκλοφοριακές υποδομές , τόσο των αυτοκινήτων όσο και των πεζών.
ØΚαι όμως κάποιοι εκ των τουριστικών φορέων εξακολουθούν να θωρούν το…δένδρο, αγνοώντας το δάσος και αντί να απαιτούν ρίχνοντας την δυναμική τους στην επίλυση των προβλημάτων υποδομών, νομίζουν πως οι επισκέπτες θα έρθουν τρέχοντας εάν μπει στην γραμμή Πειραιάς – Σούδα το πολυθρύλητο…ταχύπλοο.
ØΣκηνές απείρου κάλλους , μου λένε , πως διαδραματίζονται στις παραλίες του Πλατανιά, πριν καν κατακλυσθούν από τους λουόμενους. Πάσης φύσεως και πάσης προελεύσεως πλανόδιοι, μικροπωλητές, μασέζ κλπ κλπ , πλακώνονται στο ξύλο, σε μιαν προσπάθεια να κατοχυρώσουν την «εκμετάλλευση» συγκεκριμένων τμημάτων των παραλιών.
ØΔηλαδή, οι καταγγελίες κάνουν λόγο για ουσιαστική προσπάθεια μαφιοποίησης των παραλιών με τους – ευτυχώς – προς το παρόν λίγους επισκέπτες να βλέπουν τα διαδραματιζόμενα και να αναρωτιούνται για τον λόγο που πληρώνουν σε…Ευρώ.
ØΚαι επειδή, είναι ακόμη νωρίς, καλά θα κάνουν όλοι όσοι είναι υπεύθυνοι και αρμόδιοι να σπεύσουν και να πετάξουν έξω από τις παραλίες τους ιδιότυπους μικρομαφιόζους, είτε πωλούν καρπούζια, είτε λουκουμάδες, είτε κάνουν απλώς…τους μασέζ.
Και εάν δεν ενδιαφέρονται για την εικόνα που αντικρίζουν οι επισκέπτες, τουλάχιστον ας ενδιαφερθούν για εκείνους που πληρώνουν τους …μισθούς τους. Δηλαδή για τους μικροεπιχειρηματίες του τουρισμού, οι οποίοι φορολογούνται κανονικά για να έχουν το κράτος και ο Δήμος να πληρώνουν τους υπαλλήλους τους
ØΣταθερά πάνω από το ένα ευρώ ανά λίτρο βρίσκεται η τιμή της αμόλυβδης βενζίνης στην Κρήτη εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα. Οι βενζινοπώλες επιρρίπτουν ευθύνες στα διυλιστήρια, το υπουργείο ανάπτυξης ανακοινώνει μέτρα και εμείς όλοι οι κάτοικοι του νησιού αισθανόμαστε ως οι «προύχοντες» της χώρας καθώς φαίνεται πως κάποιοι μας «δουλεύουν» κανονικά.
ØΤο δεδομένο είναι πως , λόγω και των τιμών στα υγρά καύσιμα, η Κρήτη αποτελεί πλέον «ακριβό» προορισμό για τους Έλληνες που προγραμματίζουν τις διακοπές τους και έχει ένα σαφές μειονέκτημα σε σχέση με άλλες περιοχές της χώρας.
ØΕπίσης , δεδομένο είναι πως σε επίπεδο πρατηρίων υγρών καυσίμων ο διαβόητος «ανταγωνισμός» υπάρχει και λειτουργεί. Όμως τι να σου κάνουν οι βενζινοπώλες, όταν π.χ. από τα 100 βενζινάδικα του Ν.Χανίων, τα 80 πωλούν καύσιμα τριών συγκεκριμένων εταιρειών, οπότε σε αυτό το επίπεδο ο «ανταγωνισμός πάει περίπατο».
ØΚαι επειδή φαντάζει γελοίο το να γίνεται λόγος για «ανταγωνισμό» των…δύο διυλιστηρίων που υπάρχουν στην χώρα, μήπως θα έπρεπε να αναλογιστούμε και εμείς τις ευθύνες μας για την κατάσταση που επικρατεί στο νησί;
ØΠως είναι δυνατόν να μιλάμε για ανάπτυξη και για ενίσχυση του ανταγωνισμού, όταν εδώ και πολλά χρόνια δεν μπορεί να βρεθεί ένας τόπος για να εγκατασταθούν δεξαμενές υγρών καυσίμων και όποτε κάποιος επιχειρηματίας θελήσει να κάνει κάτι σε αυτή την κατεύθυνση «ξεσηκώνονται και οι πέτρες;»
ØΒέβαια , με πρόσφατη ρύθμιση το υπουργείο ανάπτυξης δίνει κάποια διέξοδο, καθώς όπως διάβασα σε σχετική είδηση «Σε συμφωνία προχώρησαν η Aegean Oil με την ΕΚΟ. Η εταιρία του Δημήτρη Μελισσανίδη πούλησε στην ΕΚΟ δύο πλοία Ρ/Ρ, με τα οποία πραγματοποιούσε τροφοδοσία καυσίμων στα νησιά του Αιγαίου και, ταυτόχρονα, εκτός από το ποσό που εισέπραξε, απέκτησε πρόσβαση (through put) στους αποθηκευτικούς χώρους της ΕΚΟ στην Κρήτη.»
ØΚαι το σχετικό άρθρο συνεχίζει : «Εξίσου, σημαντική πηγή (σ.σ. κερδοφορίας για την ΕΚΟ) θεωρείται η Κρήτη, όπου η ΕΚΟ διαθέτει πολύ μεγάλους αποθηκευτικούς χώρους στο Ηράκλειο. Στην Κρήτη έχουν, επίσης, αποθήκες η BP, στο Ηράκλειο και η Shell, στα Χανιά, που έχει πάρει τις εγκαταστάσεις της Texaco. Σύμφωνα με πληροφορίες, και η Jet Oil θέλει να κάνει ανάλογες υποδομές στα Χανιά της Κρήτης εδώ και πάρα πολύ καιρό, αλλά δεν έχει καταφέρει να πάρει ακόμη σχετική άδεια. Η αγορά καυσίμων της Κρήτης θεωρείται φιλέτο για τις εταιρίες εμπορίας πετρελαιοειδών, λόγω του υψηλού περιθωρίου κέρδους που υπάρχει και η απόκτηση αποθηκευτικών χώρων θεωρείται ότι διευκολύνει κατά πολύ την ανάπτυξη δικτύου πωλήσεων. Σε αυτήν, λοιπόν, την αγορά η ΕΚΟ επιτρέπει να αποκτήσει πρόσβαση στις αποθηκευτικές της εγκαταστάσεις η Aegean.»
ØΤην τιμητική της θα έχει το ερχόμενο Σάββατο η περιοχή της λίμνης της Αγυιάς. Ο Κωστής ο Χατζηδάκης (υπ.Ανάπτυξης) και ο Τάκης ο Αθανασόπουλος (ΔΕΗ) αναμένονται για την τελετή παραχώρησης της έκτασης του παλαιού υδροηλεκτρικού εργοστασίου στην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων.
ØΤο σχέδιο μετατροπής του εργοστασίου σε μουσείο και της ανάδειξης ολόκληρης της περιοχής σε περιβαλλοντικό πάρκο με διάφορα παράλληλα έργα, σίγουρα θα αλλάξει πολλά, μάλλον προς το καλύτερο, για ολόκληρη την περιοχή.
ØΕλπίζω μόνο τόσο ο Κωστής ο Χατζηδάκης, όσο και ο Τάκης ο Αθανασόπουλος να έχουν λίγο χρόνο για να μην μείνουμε μόνο στα…περιβαλλοντικά, αλλά να μιλήσουμε και για άλλα θέματα, όπως π.χ. τις τιμές των καυσίμων στην Κρήτη, ή ακόμη και το θέμα του ενεργειακού. Είδωμεν.
ØΗ προγραμματική σύμβαση που συμφωνήθηκε πρόσφατα μεταξύ του Πνευματικού Κέντρου Χανίων και της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Χανίων, φαίνεται πως σιγά-σιγά θα αρχίσει να αποδίδει καρπούς και να καταφέρει να λειτουργήσει αυτόν τον φορέα.
ØΑφορμή που έδωσαν οι εκδηλώσεις που διοργανώνονται αυτή την περίοδο στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων με αφορμή την Μάχη της Κρήτης και όχι μόνο. Εκδηλώσεις που οδήγησαν πολλούς Χανιώτες να δουν και εσωτερικά το πώς είναι οι χώροι του Κέντρου, τους οποίους μέχρι πρότινος τους έβλεπαν μόνο απ’ έξω.
Νομίζω πως η αρχή έγινε, η παραχώρηση της αίθουσας για «θεατρικές παραστάσεις» του στυλ «και η ΝΔ χτενίζεται» αποτελεί μια ατυχή στιγμή και σύντομα θα ξεκινήσουν και τα επόμενα βήματα για την παραγωγική λειτουργία του Πνευματικού Κέντρου Χανίων και όχι μόνο για την φιλοξενία εκδηλώσεων.
ØΤο κείμενο που ακολουθεί το διάβασα στο blog«Έξω από τα δόντια», αλλά κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και με την ευκαιρία των φετινών πανελλαδικών εξετάσεων που άρχισαν χθες, το αφιερώνω σε όλους τους γονείς , σε εκείνους που θέλουν να γίνουν γονείς, αλλά και σε εκείνους που γεννήθηκαν πριν το 1985 και αισθάνονται ακόμη παιδιά.
«H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.
Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.
Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.
Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό,κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;
Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη!
Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...»
Προς το παρόν είναι άγνωστο το ποιος έγραψε και κυκλοφόρησε αυτό το κείμενο στο διαδύκτιο αλλά όπως και να είναι τον/την ευχαριστούμε για το ταξίδι…..
ØΣτην διαπίστωση του παραπάνω τίτλου, με οδηγεί η περίπτωση του Σωτήρη του Χατζηγάκη. Ως υπουργός δικαιοσύνης, ήταν ένας πολιτικός ο οποίος σε γενικές γραμμές άσκησε μια αξιοπρεπή πολιτική στον τομέα της δικαιοσύνης και παρά τις αντιθέσεις που πάντα υπάρχουν , πάλι σε γενικές γραμμές, μπορεί να ειπωθεί πως τα πήγε καλά.
ØΜόλις όμως κάθισε στην θέση του υπουργού αγροτικής ανάπτυξης, και μέσα σε πέντε μήνες , κατάφερε – με πράξεις και λόγια - να ξεσηκώσει το σύνολο του αγροτικού κόσμου και να δημιουργήσει ένα τεράστιο πρόβλημα στην κυβέρνηση.
ØΑς δούμε όμως ορισμένες πλευρές της αγροτικής πολιτικής του Σωτήρη του Χατζηγάκη από αυτό το πεντάμηνο, (χωρίς να αναφερθώ στον αγροτικό ξεσηκωμό) ξεκινώντας από τις πλέον πρόσφατες.
ØΕδώ και χρόνια είχε υποβληθεί στο υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης φάκελος για την καθιέρωση ενιαίας Προστατευμένης Ονομασίας Προέλευσης ελαιολάδου «Κρήτη». Ο ρόλος του υπουργείου ήταν να εγκρίνει και να προωθήσει τον φάκελο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο φάκελος έμενε στα συρτάρια και ανασύρθηκε μετά από πιέσεις όλων των φορέων και των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων της Κρήτης. Το αίτημα αυτό στήριζαν και όλα τα Κρητικά σωματεία, εκτός από επτά (7) επιχειρήσεις οι οποίες και υπέβαλλαν ενστάσεις.
ØΞέρετε ποιο είναι το αποτέλεσμα; Το υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης στις 5/5/2009 εξέδωσε έγγραφο με το οποίο γνωστοποιεί πως απορρίπτει το αίτημα για καθιέρωση της ονομασίας ΠΟΠ «Κρήτη» κάνοντας αποδεκτές τις ενστάσεις της ΕΑΣ Σητείας και δύο ιδιωτικών επιχειρήσεων.
ØΤην τελική απόφαση βέβαια θα την λάβει ο ίδιος ο Σωτήρης ο Χατζηγάκης ο οποίος θα αναλάβει και την πλήρη πολιτική ευθύνη.
ØΘυμόμαστε όλοι τον χαμό που έγινε με τις κινητοποιήσεις των αγροτών και ειδικά της Κρήτης οι οποίες διήρκεσαν πιο πολύ και είχαν και την κορύφωσή τους στο λιμάνι του Πειραιά, ενώ συνεχίστηκαν και πρόσφατα στο Σύνταγμα ενώ έγιναν δεκτοί και στο μέγαρο Μαξίμου.
ØΌλοι θυμόμαστε πως ένα από τα βασικότερα αιτήματα ήταν το θέμα των αποζημιώσεων στους ελαιοπαραγωγούς. Ο Σωτήρης ο Χατζηγάκης μπορεί να ανέβασε στα 75 εκατομ ευρώτα αρχικά 50 που είχε ανακοινώσει, αλλά υπήρχε η προϋπόθεση της ειδικής επιτροπής η οποία υποτίθεται πως θα εξέταζε τις περιοχές που «επλήγησαν» πιο πολύ.
ØΤο αποτέλεσμα ξέρετε ποιο είναι; Οι ελαιοπαραγωγικοί Νομοίχωρίστηκαν στα τρία αναλόγως με τις - υποτίθεται - ζημιές που είχαν και σε 19 Νομούς (που παράγουν ελάχιστο ελαιόλαδο) η αποζημίωση θα είναι 7 ευρώ/στρέμμα, σε 9 Νομούς (μεταξύ των οποίων Χανιά, Ρέθυμνο, Λασίθι) η αποζημίωση θα είναι 9 ευρώ/στρέμμα και σε τέσσερεις (4) Νομούς (Ηλείας-Ηρακλείου-Λέσβου-Χίου) η αποζημίωση των ελαιοπαραγωγών θα είναι 15 ευρώ/στρέμμα !!!.
ØΔηλαδή, ούτε λίγο – ούτε πολύ, οι φωστήρες του υπουργείου έκριναν πως οι ελαιοπαραγωγοί του Ηρακλείου και της Χίου (!!!) – την Ηλεία την αφήνω απέξω λόγω των πυρκαγιών – είχαν μεγαλύτερη ζημιά από τους ελαιοπαραγωγούς των Χανίων, του Ρεθύμνου και του Λασιθίου και δικαιούνται την σχεδόν διπλάσια αποζημίωση !!!
ØΠαράλληλα βάζουν τους ελαιοπαραγωγούς των Χανίων στην ίδια μοίρα (9 ευρώ/στρέμμα) με την Άρτα , την Εύβοια, την …Σαμοθράκη (!!!), ενώ είναι γελοία και η διαφορά των 2 ευρώ με τις άλλες περιοχές που δεν παράγουν παρά ελάχιστο ελαιόλαδο.
ØΣήμερα λήγει επισήμως η προθεσμία για την υποβολή αιτήσεων των αγροτών προκειμένου να ενεργοποιηθούν τα ατομικά τους δικαιώματα και να μπορέσουν να λάβουν τις επιδοτήσεις.
ØΤην ίδια ώρα η εικόνα που δίνουν οι κατεξοχήν αρμόδιοι, ο Σωτήρης ο Χατζηγάκης και ο Τζανέτος ο Καραμίχας (της ΠΑΣΕΓΕΣ), είναι όχι απλώς άθλια και τρισάθλια, αλλά εντελώς αχαρακτήριστη.
ØΤην ίδια ώρα που οι αγρότες έχουν καταλήξει στην διαπίστωση, πως υπουργείο και ΠΑΣΕΓΕΣ τα έκαναν – κατά το κοινώς λεγόμενο – «πλακάκια» και πίστευαν ότι και φέτος οι Συνεταιρισμοί θα εισέπρατταν το χαράτσι από τους αγρότες, η υπόθεση αποκαλύφθηκε και στο παραένα έτρεξαν να καλύψουν τα ακάλυπτα, επιρρίπτοντας ευθύνες ο ένας στον άλλον.
ØΚαι μιαν ερώτηση προς την ΕΑΣ Κυδωνίας – Κισάμου. Οι συνάδελφοί σας στην ΕΑΣ Ηρακλείου δεν ανήκουν στην ΠΑΣΕΓΕΣ; Γιατί στα Χανιά επικαλούμενοι τα ίδια που λέει ο Καραμίχας εισπράττατε τον οβολό των αγροτών, ενώ στο Ηράκλειο τους ζητούσαν απλώς μια υπεύθυνη δήλωση πως είναι κατ’ επάγγελμα αγρότες και δεν τους χαράτσωναν;
